Oyun hissi: Domino Peak’in 60 saniyesi bize UX hakkında ne öğretti

Bütçe altmış saniyedir. Yeni bir oyuncu, ikinci bir oturuma değip değmeyeceğine karar vermeden önce oyuna kabaca bu kadar süre tanır ve o dakikayı kaybeden hiçbir özellik listesi ayakta kalmaz.

Domino Peak’te bu dakika üç şeye harcanır. Bir tur sayacı — masa, kalkıp giden bir oyuncu yüzünden tıkanmasın diye. Taş geri bildirimi — ağırlık, oturma, ses — böylece bir domino koymak, bir form göndermek gibi değil, bir şeyi masaya bırakmak gibi hissettirir. Ve asla tahmin etmeniz gerekmeyen bağlantı durumu: rakip yeniden bağlanıyorsa masa bunu söyler; sizi tahtaya bakıp oyun bitti mi diye düşünmeye bırakmaz.

Bunların hiçbiri bir özellik karşılaştırmasında görünmez. Hepsi ilk altmış saniyede görünür.

Aynı bütçe düşüncesini kurumsal yazılıma da uygularız: başarılı olan her eylem bitmiş hissettirmelidir. Onay vermeyen bir ayar kaydı bir kez daha kaydedilir, sonra bir kez daha, sonra hata olarak bildirilir. Mikro metin, düğme durumları ve boş durumlar veri modeli kadar ağırlık taşır — kullanıcının gerçekten dokunduğu yerler bunlardır.